نهج البلاغة (ترجمه)

7. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 19482 آغاز: قضا افتد بچاه کو را خود این قضا همراه اوست ×× که مرا [مر] او را افتادن طبع و خوست؛ انجام: مشی ملخ تعبیرست از بسیاری قوم و ازدحام ایشان همچو ملخ که به انبوهی می‌آید خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، محشی، مقابله شده؛ اهدایی: رهبری، خرداد 1373؛ جلد: تیماج، 212گ، 15سطر ، اندازه: 12×19سم [اهدائی رهبر: 2 اخبار 1-400]