اسرار نامه

37. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9081/2 آغاز: زهی شدت که در حجت گرفتن ×× نه برگ خامشی نه روی گفتن / زهی رخصت که گر راهی نبودی ×× کسی را زهره آهی نبودی؛ انجام: سخن با دردتر زین کس ندیدست ×× کزین هر بیت خونی می‌چکیدست / من این اسرارنامه چون نوشتم ×× ز بهر پور خود تخمی بکشتن بخشی از آن؛ خط: نستعلیق، کا: دوست محمد بن علی دوست بدستانی/ بجستانی، تا: 21 رمضان 1013ق؛ مصحح؛ کاغذ: نخودی آهار مهره نازک، جلد: تیماج مشکی، دورو، درون قهوه‌ای، 39گ (20 ر - 58پ)، 19 سطر (10×15/5)، اندازه: 16/5×23/5سم [ف: 29/2 - 716]