نهج البلاغة

120. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4152 آغاز: برابر؛ انجام: و آله الطيبين الطاهرين، العزز الميامين، و سلماً تسليماً كثيرا. خط: نسخ زیبا، کا: شیخ زاده سهروردی، تا: پیش از 989ق؛ مجدول، در پایان یادداشتی است از میرزا مخدوم بن سید شریف حسینی شرفی قاضی به بغداد و المشهدين و المفتى بالعراقین سابقاً مورخ پنج‌شنبه 15 ربیع الاول 989 مبنی بر اینکه نسخه به خط شیخ زاده سهروردی است، که در خانواده ما بوده و از برادرم سید شهید نورالهدی به من رسیده است و من آنرا ترمیم و اصلاح کرده‌ام؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج مذهب، 254گ، 13سطر (9/6×13/5)، اندازه: 19×29سم [ف: 11-155]