نوروزیه

« بعد حمد بیحد خدا را و نعمت بعید مصطفی (ص) و ائمه (ع) هدی را چنین بر چنین صفحه مینگارد که چون عالیحضرت خاتم لحکماء المحققین و خاتم الفضلاء و المجتهدین اعنی الجلیل النبیل ملا محمد السماعیل المازندرانی مولدا و الاصفهانی مسکنا رساله نوروزیه پرداخته و در آن رساله علم مخالفت را افراخته و ایغ زبارنا در طعن علماء اعلام آخته و مرکب قلم را در میدان جرح و قدح تاخته این فقیر بی بضاعت در ایام نقاهت که مذاکره و مباحثه را ایام عطلت است خواست که آنچه در خاطر فاتر در حین مطالعه خلیده بحیز تحریر درآورد و آنچه از کلمات آنحضرت را حق داند اشاره به آن کند و آنچه را باطل داند بعد آن حجران تصحیح تصریح نماید و من الله التوفیق علی الفرقان و علیه التکلان قال حکمت پناهی ملا عماد الدین محمد (هـ: محمود) بن مسعود در مقدمه رساله نوروزیه مرتبه بر مقدمه و چهار مقاله که به اسم سلطان حمزه میرزا پرداخته میگوید که روز پیش اهل شرع از طلوع صبح صادق است تا غروب تمام جرم آفتاب و آن بذهاب شرقیه معلوم شود و نزد منجمان اهل فارس روم از طلوع مرکز شمس است تا غروب آن و چون در بهر اصطلاحی معلوم شد شب نیز به اصطلاح معلوم شود چه ابتدای روز انتهای شب است و انتهای دور ابتدای دور ابتدای شب وشبانه روز نزد اهل شرع از اول شب است تا شب دیگر و نزد منجمان خطا وایغور از نیمشب تا نیمشب دیگر و نزد باقی از اول روز است تا اول روز دیگر فقیر بی بضاعت گوید که چون ظلمت اصل و نور طاریست ... »