نل و دمن

15. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5611/6 آغاز: بسمله.خدایا سینه بی سوز دارم ×× ولی همچو چراغ روز دارم / زمانی رفته ... نبوده ×× بود پیش تو طومار گشوده؛ انجام: ز خون شد دیده فیضی ... ×× ظهوری از ظهورم شد خفائی ... / ز مهر زن به بخت خویش مستیز ×× از او چون صحبت ناجنس بگریز / یکی دیگر ز ناجنسان بود می ×× اگر چه ساقیت باشد جم و کی از ناشناخته، با عنوان‌های: نعت، صفت معراج، مدح شاه عباس، تعریف سخن، آغاز داستان، تدبیر وزیر و شناختن بیماری عشق، عشق نل، از بام افتادن طشت دمن، نامه بستن نل در پای مرغ؛ خط: نستعلیق، کا: محمد علی خان، تا: قرن 12، جا: هندوستان؛ 10گ (104ر-113پ)، 16سطر ، اندازه: 14/5×27سم [ف: 8-439]