النفس

4. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1149/58 آغاز: بسمله. من كلام الشيخ الرئيس فی النفس. قال في اثناء كتابه حدت (حد) الفلاسفة النفس بانها غاية (تمامية) جسم طبیعی آلی بالقوة يعنون حياً بالقوة الى (وفی) هذا خلاف و سیاتی مشروحاً فی تفسير كتاب النفس؛ انجام: فهذا معنى قولنا المعاد (ثم يجمع الله بين هذه الصور و المراد التي رجعت الى عناصرها) كما بدأها اول مرة و هو بكل خلق عليم (و على كل شيء قدير) و انما ذكرنا منه يسير الان الكلام فيه مع من لايعرف الربوبية يصير كالسمر و الحديث (و حسبنا الله وحده و نعم المعين. تمت الفصول. و الحمدلله كفا افضاله و صلواته على سيدنا نبيه محمد و آله حسبی و نعم الحسیب). (انجامی که در فهرست قنواتی یاد شده دو سطر ی کم دارد و انجام فهرست آقای دکتر مهدوی از فصل نخستین است با کمبود دو سه کلمه ای در پایان). خط: تعلیق، بی‌کا، تا: با تاریخ 962ق؛ تملک: مصطفی بن عبدالله در 962، خلیفه سلطاندر 1041، محمد طاهر پزشک تفرشی در 1135، محمد ابراهیم قزوینی در 2 ذیقعده 1245؛ 2گ (344پ-345پ)، 31سطر، اندازه: 13×23سم [ف: 6-2425]