نظم اللآلی در ترجمه نثر اللآلی

14. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 9521/3 آغاز: این درج لؤلؤ که درد و درج بحرها است نثر اللئالی علی عالی علا است. بسمله. به نام خداوند بخشاینده مهربان. هر که در هر کار بسم الله الرحمن الرحیم، گوید ایمن گردد از وسواس شیطان رجیم، قال امیر المومنین علی المرتضی علیه سلام الله. گفت امیر مومنان علی مرتضی، برو باد سلام خدا، گفتهای شاه مردان و امیر مومنان، یادگیر و مبدا خویش و معاد خود بدان. حرف الالف ایمان المرء یعرف بایمانه. ایمان مرد شناخته میشود به سوگند او. مومن صادق چو پرهیزد ز سوگند دروغ ×× گوهر ایمان او از حق یابد فروغ؛ انجام: لا ایمان لمن لا امانة له، هر که را نبود امانت ای زیبا خصال ×× گوهر ایمان او اصلانمی یابد کمال لادین لمن لامروة له. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 38گ (2پ-39پ)، 18سطر (10×14)، اندازه: 10×15سم [ف: 17-391]