نصیحت نامه

11. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 745/2 آغاز: تو جهة گویی ومن بیرون از جهاتم دروصال آیات وبینات گفتن نمی خواهد. محجوبان از صفات صنع را بینند ودرصفات آن کس است که ذات را گم کرد؛ انجام: چه قوم موسی که سال ها درتیه ماندند وتاوصال خطوتین بیش نبود جانش گاهی سوی بالا بالها را گشاید وتنش درزمین چنگال ها فرو برو کلمات فصیح وجملات بلیغ درذکر آنچه که انسان را لایق و انیق است، می‌باشد با استفاده از حدیث وشعر؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 14؛ جلد: گالینگور، 2گ (13ر-14ر)، اندازه: 13×21سم [ف مخ: 5-2227]