نزهة الملوک

14. تهران؛ مفتاح؛ شماره نسخه: 1236/4 آغاز: فی خواص الاشیاء، بسمله. حمدله. شکر و سپاس مر خدای را ... که آفریدگار جهان و جهانیان است و روزی دهنده انس و جان است ... اما بعد حکم بر لیغ پادشاه روی زمین بر آن جمله نفاذ یافت که بنده کمترین ابوالمظفر محمد بن المستنصر المتطبب الهروی و امین الدوله او تاجی در هر گونه از انواع حکمت دفترهای خاصیت ساخته ... واجب بود در این دفترها خاصیت طبیعت و منفعت و مضرت آبها و نانها و گوشتها که می‌پزند و می‌سازند و میوه ها و تخمها که خورند و آشامند و بویها که بکار دارند از قول افلاطون و ارسطاطالیس و محمد زکریا و سقراط و جالینوس و دیگر حکمیان یاد کردن بر سبیل اختصار و در هر طعام و شراب سودی و زیانی که هست در این مختصر یاد کردیل تا تن درستان را - دستوری باشد چون قدر این بکار دارند سبب صحت تن باشد و این کتاب را بیست و یک باب اختصار نموده شد: 1-در بیان نانها (طبیعت، منفعت، مضرت، دفع مضرات)؛ 2- در صفت آبها؛ 3-در صفت دانها؛ 4-در صفت گوشت حیوانات؛ 5-در صفت گوشت مرغان؛ 6-در صفت ماهیها؛ 7-در صفت اعضای حیوانات؛ 8-در صفت آشها؛ 9-در صفت کامها و ریحانها؛ 10-در صفت شیرها و ماستها؛ 11-در صفت بیضها؛ 12-در صفت ترها و سبزیها؛ 13-در صفت ابزارها؛ 14-در صفت میوه‌های تر؛ 15-در صفت میوه‌های خشک؛ 16-در صفت شیرینها؛ 17-در صفت شربتها و شرابها؛ 18-در صفت شرابهای سست کننده؛ 19-در صفت روغنها؛ 20-در عطرهای خویش؛ 21-در صفت معجونها انجام: سرکه و خردل خورند کا: کاتب کتابخانه نهاوند نواب والا آشنای نهاوندی، تا: صفر1238ق؛ مجدول؛ قطع: بغلی [نشریه: 7-271]