نزهة العاشقین

« بسمله.حمد و سپاس آفریدگاریرا که سینه بی دلان مستمند را محل اسرار عشق ساخت و ستایش بی حد پروردگاری را که از دل عاشقان نیازمند آئینه انوار محبت پرداخت ... اما جنین گوید فقیر بی بضاعت محتاج علی بن محمود الحاج کلمه چند شکسته بسته چون مرقع درویشان در هم پیوسته از اشعار مترفقه و از حکایات مشتمل بر بیان محبت و نیاز عاشق و ناز معشوق از خاطر پریشان بعبارت بی تکلف درویشان بزبان حال بهر دفع ملال املا کرد تا از مطالعه آن دفاع را تقویتی و دل را تربیتی حاصل شود و این رساله مشتمل است بر پنج قاعده و خاتمه و موسومست به نزهة العاشقین.بدانکه هر جزوی از اجزاء آدمی بهر کاریست تا آن نبود بیکار بود و بمحنت دنیا گرفتار چشم را کار دیدنست و گوش را کار شنیدن و دل را کار عاشقیست تا عشق نبود دل بی کار بود باید که دل بسودای عشق نگاری گرفتار باشد و از هر چیز غیر اوست بپردازد.هر دل که درو مهر نگاری نبود×× مرده شمرش که زنده باری نبود / آن دل که درو نباشد از عشق اثر ×× در هیچ حسابی و شماری نبود »