نجوم

49. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 9/1 آغاز: به نام ایزد ... استخراج درجة الطالع علی طریق المعروف. را صد و متر صد این ولادت چنان تقریر نمود؛ انجام: اتصالات قمر به عطارد [جدول] چنان می‌نماید که از کتاب‌هایی گزیده شده باشد، با سربندهای باب، نامرتب، برای نمونه: باب پنجم بیرون آوردن مستولی ... باب هفتم وقت روا گشتن حاجت، باب نهم جزویات طبع مولود، باب دهم آفتها و علتها، باب یازدهم بیت الحیات از برج طالع، باب دوازدهم بیت دوم از بروج، مقالت چهاردهم، احکام سنی الموالید. در اینجا آمده است: اندر این کتاب نهادیم به آنگونه که احمد بن عبدالله سجزی نهاده است و از احکام تحویل سنی الموالید ابو معشر جعفر بن محمد بلخی برگرفته و بسیاری اسقاط کرده و چون کتاب به عربی یافتیم به لفظ فارسی گردانیدیم و زیادت و نقصان کردیم و بر پانزده باب نهادیم: 1. اندر شکل طالع، 2. دلالت سال خدای، 3. اندر تسییر قسمت و قاسم، 4. دلیل رسیدن ستارگان به جایگاه اصلی، 5. خداوند دور بهر ...، 10. گذشتن جوزا بر ستارگان ...، 15. قواطع؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: 1260ق؛ افتادگی: آغاز؛ 70گ (1پ-70پ) [ف: 1-258]