نجوم

13. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 792 آغاز: بسمله. این باب آغاز است. از اول طالع تا دوازده خانه از مثلها که بیاید. نخست چنان باید؛ انجام: با کوکب سعد اتصالی خواهد کردن، آن چیز که نخرد سود خواهد کردن. و الله اعلم بالصواب. تمت، تمام شد ... اختربینی ست، با سربندهای «باب»، برخی بی شماره و برخی به شماره، و سربندهای کوچکتر «مسأله». چنان می‌نماید که از چند کتاب برگرفته شده باشد: باب در فال نامه، باب سوم در برج سوم، باب چهارم در برج چهارم، باب پنجم در برج پنجم، می‌رسد به باب دوازدهم در برج دوازدهم، سپس باب در دزد دیده (یافتن دزد) و این در شش باب است. یکم چه دزدیده و چه گم شده، دوم آنکه به روز یا به شب، سوم از کدام جهت برده، از مشرقی یا جنوبی یا شمالی. چهارم بازیابند و یا نه. پنجم دزد آزاد است یا بنده. ششم صفت و صورت دزد. آن گاه باب اندر احکام و اسرار نجوم، در معرفت ضمیر ...؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 11؛ 88گ، 15سطر (7/5×14)، اندازه: 12×21سم [ف: 2-255]