نبراس الهداية فى شرح الكفاية

10. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5985 آغاز: اقول يمكن ثم يحمل على بعد على النوافل و الوجوب على الثبوت ختم تم لا يخفى؛ انجام: بالعزل فيها على الاستحباب جمع من الاصحاب هذا آخر كتاب الطهارة من شرح الكفاية طهرنا الله من اسباب ... و قد فرغت منها فى الروضة الرضويه على مشرفها آلاف الثناء و التحية تم سپس کاتب افزوده: كتبته بنفسى لنفسى متعنى الله به طويلا و وفقنى للنظر فيه و اقتباس معانيه بكرة و اصيلا و انا الاقل ابراهيم بن مهدى آل عرفات. خط: نسخ و نستعلیق شکسته، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ با دو قلم است که نیمه دوم آن نیز به خط کاتب (ابراهیم آل عرفات) است، نیمه دوم که بخط نسخ است و در قرن 13 کتابت شده از ابراهیم بن مهدی عرب آل عرفات شاگرد میرزا محمد مهدی حسنی مؤلف (شارح کفایه) است؛ مجدول؛ جلد: تیماج، 460ص، 30سطر ، اندازه: 15×20/5سم [ف: 17-360]