نان و حلوا

110. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/4 کر آغاز: من کلام شیخ بهاء حکایت مرد عابد و سگ گبر: عابدی در کوه لبنان بد مقیم ×× در بن غاری چو اصحاب رقیم / روی خود از غیر حق بر تافته×× کنج عزلت را ز عزت یافته ... (5پ) حکایت آن زب بد عمل که دایماً رغبت بنماز داشتی من کلام شیخ بهاءالدین علیه الرحمة: بد در شهر هری بیوه زنی ×× کهنه رندی حیله سازی پر فنی / نام او بی بی تمیز خالدار ×× در نمازش بود رغبت بی شمار / با وضوی صبح خفتن می گذارد×× نامرادان را بسی دادی مراد؛ انجام: نیت و آداب این محکم وضو ×× یکدم از روی کرم با من بگو / این وضو از سنگ رو قایم تر است ×× این وضو نبود، سد اسکندر است! خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه قرن 13؛ دارای دو مجلس نگاره (مینیاتور) سبک قاجار (محمدشاهی) در ارتباط با حکایت مرد عابد و سگ گبر است، مجدول؛ 3گ (3پ-5پ)، 12 سطر ، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2-122]