نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
—
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 11
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 16 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، شکسته
- تعداد برگ و سطر:
- 1 برگ • -
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- -
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« پوشیده نیست بر هیچ مومن عالم که تعرض باموال و نفوس کسانی که گوینده کلمه لا اله الله و محمد رسول الله مادام که از ایشان افعال واقوالی که موجب کفرست صادر نشود »
انجام نسخه
« بجائی که وحشت بر ندانبیا - تو عذر گنه را چه داری بیا
سواد کتابت شه طهماسب صفوی در جواب کتابت خوندکار سلطان عثمانی راجع به جنگ سال 955 میان دولت ایران و دولت عثمانی در زمان سلیمان خان قانونی مبنی بر تحقیر و توبیخ سلطان عثمانی با کلمات تهدید آمیز ...، 2. سواد نامه که در وقت محاصره مشهد خراسان علمای از بک از بیرون شهر نوشته بودند در جواب مکتوبی که مولانا عبد الله شوشتری رحمه الله از مشهد بایشان نوشته بود، 3. جواب آن که مولانا محمد مشکک رستمداری نوشته است »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 32 • صفحه 908 • ردیف 16
متن فنخا:
16. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 5138/145
آغاز: پوشیده نیست بر هیچ مومن عالم که تعرض باموال و نفوس کسانی که گوینده کلمه لا اله الله و محمد رسول الله مادام که از ایشان افعال واقوالی که موجب کفرست صادر نشود؛ انجام: بجائی که وحشت بر ندانبیا - تو عذر گنه را چه داری بیا
سواد کتابت شه طهماسب صفوی در جواب کتابت خوندکار سلطان عثمانی راجع به جنگ سال 955 میان دولت ایران و دولت عثمانی در زمان سلیمان خان قانونی مبنی بر تحقیر و توبیخ سلطان عثمانی با کلمات تهدید آمیز ...، 2. سواد نامه که در وقت محاصره مشهد خراسان علمای از بک از بیرون شهر نوشته بودند در جواب مکتوبی که مولانا عبد الله شوشتری رحمه الله از مشهد بایشان نوشته بود، 3. جواب آن که مولانا محمد مشکک رستمداری نوشته است؛ خط: نستعلیق شکسته، بیکا، تا: قرن 11؛ 1گ (598)[ف: 15-204]