نامه ها

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1500/39 آغاز: (نامه): در این قحط سال انسانیت، که بویی از گلشن آشنایی، چون رحم معشوق بر عاشق نمی آید. (پاسخ): اشعه تجلی معانی خردآرا، که در اینولا از روزن خانه قلم عطارد آسا درخشیدن گرفته از میرزا محمد طاهر وحید قزوینی بن محمد حسین خان، واقعه نویس و مجلس نویس شاه عباس دوم (1052-1078ق) و پسرش شاه سلیمان (1077-1105ق)، نامه به علی خان سردار آذربایجان (شاید همان شیخ علی خان زنگنه)، سپس «جواب راقم حروف که از جانب ناب معزی الیه» نوشته است. در پایان این یکی محرر محمد امین بن اسدالله فاسی (چنین) آمده است؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: صفر 1094ق، جا: شهر گنجه؛ در «جنگ مرتضی قلی خان شاملو»، همراه «حکم» تشویق شیخ علی خان زنگنه مورخ ربیع الاول 1094؛ 6ص (298-293)[ف: 3-328]