نامه ها

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8853/45 آغاز: الحمدالله الذی اللطف (کذا) و الاحسان و العظم و السلطان المنزه من العیوب و اللهو و النسیان المبرا عن وصمة الزوال ... اما يعد عنوان نامه تحية فرجام به نام؛ انجام: روزگار خود بسازی تا فردای قیامت از شفاعت ايمه اجله معصومين عليهم الصلوة بهره گیری والسلام على من اتبع الهدى. نامه به پادشاه روم سلطان سلیمان خان در باره گرفتن پسرش سلطان بایزید؛ خط: نستعلیق، کا: جعفر بن محمد بدیع، تا: 1109ق، جا: مشهد رضوی؛ 11گ (165ر-175ر)[ف: 29/1-137]