نامه ها

8. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3323/16 آغاز: آغاز نامه: قلم گرفتن و گفتم مگر دعا بنویسم ×× تحیتی بسوی انس ... ؟ بیوفا بنویسم / ز شکوه بانگ برآمد مرا نویس دلم گفت ×× بهیچ نامه نگنجی ترا کجا بنویسم؛ آغاز پاسخ فیاض: دلم خوشست اگر شکوه گر دعا بنویسی ×× که هر چه تو بنویسی به مدعا بنویسی / چه شکوه توبه است از دعای هر که بجز تو است ×× چه لازمست که زحمت کشی دعا بنویسی؛ انجام: پایان نامه: چو بر ذکای تو هست اعتماد هیچ نگویم ×× ز مدعا نزنم دم همین دعا بنویسم / نمیشود که شکایت ز دست تو نکند فیض ×× شکایتی بلب آرم ولی دعا بنویسم؛ پایان: عجب ز طالع فیاض نا امید ندارم ×× که در کتابة دشنام او دعا بنویسی نامه فیض کاشانی خطاب به دامادش فیاض و پاسخ فیاض به اوهر دو به نظم؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1297ق؛ 1ص (363)، اندازه: 17/5×32سم [ف: 10-1095]