نامه ها

3. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 901/44-طباطبائی نامه‌ای است از شاه سلیم با پادشاه ایران که وسیله زینل بیک ارسال شد مبنی بر ابراز برادری و دوستی و گله دوستانه، در این نامه آمده: «بر رأی گیتی آرای برادر کامکار ... مخفی نماند که تا رسیدن رسول فرخنده پیام ... زینل بیک ... اظهاری ... در باب خواهش قندهار نشده بود. در حینی که به سیر و شکار خطه دلگشای کشمیر بودم، دنیا داران دکن از کوته اندیشی قدم از جاده اطاعت ... بیرون نهاده ... طغیان ورزیدند. لهذا بر ذمه همت پادشاهانه ... تأدیب آن کوته اندیشان لازم شد ... فرزند برخوردار شاه جهان را با لشکر ظفر قرین بر سر آن بی عافیتان تعیین فرمودیم و متوجه ... اکره بودیم که زینل بیک رسید مراسلات محبت افزای ... را رسانید ... به موجه دفع شر آن مفسدان متوجه دارالخلافه مذکور گشتیم در آن رقیمه گهربار در نثار نیز اظهار خواهش قندهار نشده بود زینل بیک زمانی اظهار نمود ... در جواب او فرمودیم که ما را با آن برادر کامکار به هیچ وجه مضایقه نیست بعد از سرانجام مهم دکن به نوعی که مناسب دولت (دوست) باشد شما را روانه خواهیم ساخت و چون طی مسافت دور و درازی کرده ای چند روزی در دارالسلطنه لاهور از کوفت راه آسوده شو که ترا طلب خواهیم کرد ... تا سرانجام ... متوجه ... کشمیر ... شدیم ... زینل بیک را ... طلب فرمودیم ... در این اثنا خبر رسیدن برادر عالی مقدار به عزم تسخیر قندهار که هرگز در خاطره خطور نکرده بود رسید، حیرت تمام دست داد که کوره دهی چه خواهد بود ... بعد از آنکه متحقق شد ... حکم فرمودیم که از رضا جویی آن برادر کامکار تجاوز ننماید و تا حال سر رشته برادری مستحکم است ... الله تعالی در جمیع احوال حافظ و ناصر و معین باد»؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: قرن 11؛ 2ص (384-283)، اندازه: 15/5×25سم [ف: 23-219]