نامه ها

4. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 9/5 آغاز: اعتراض على فيما وجده الشيخ ابو الفرج من اختلاف و الاختلاط ...؛ انجام: فيكون التفاوض على كتمان انشاءالله تعالى و صل على سيدنا محمد و آله. در این نامه شیخ الرئیس به ابوالفرج بن ابی سعد یمانی جواب می‌گوید و به او خاطر نشان کرده می‌گوید که حق آن بود که ابوالفرج در نامه من دقت می‌کرد و بیهوده راه اعتراض نمی‌پوئید، چه او می‌گوید من در یکی از نوشته‌های خود اطباء را از به کار بردن مسهل رقیق دون غلیظ بر حذر کرده‌ام ولی در نوشته دیگر در ادویه و شربت‌های خود به شربت‌ها و قرص‌هایی اجازت داده‌ام که مخالف قول نخست است، شیخ پس از بیان اعتراض ابوالفرج به او جواب می‌دهد و می‌گوید نظر من از قسمت‌های مختلف نامه چه بوده و قصد از مسهل رقیق و غلیظ چیست؛ کا: محمد نصیر، تا: 1106ق؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 16ص (11-126)، 14سطر، اندازه: 6/5×10/5سم [ف: 7-12]