نامه ها

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 14021/2 آغاز: بسمله قال الشيخ الامام الاديب ابوبكر محمد بن عبدالرحمن بن عبدالعزيز البستی ... (نامه معاویه) اما بعد فقد ابتغيت ما يضرك و تركت ما ينفعك و خالفت كتاب الله و سنة رسوله صلى الله عليه و سلم و قد انتهى الى ما فعلت ... (جواب امیرالمؤمنین علی (ع)) بسم الله الرحمن الرحيم من عبدالله و ابن عبده اميرالمؤمنين على بن ابی طالب الى معاوية بن صخر اما بعد فانی علی بن ابی طالب؛ انجام: فنظر معاوية و قال و الله لقد كتب من غير امرى فقال الطرماح ان كتب ذلك من تلقاء نفسه فقد خانك و ان امرته. نامه معاویه به حضرت علی (ع) و جواب آن حضرت؛ خط: نسخ، کا: محمود ظفرجو و ملک برهان حسام، تا: 11 ذیقعده 882ق؛ افتادگی: انجام؛ در این نسخه این دو نامه به سند ابوبکر محمد بن عبدالرحمن بن عبدالعزیز بستی نقل شده، مجدول؛ 3گ (314پ- 316پ)، 21سطر، اندازه: 18×29سم [ف: 38-43]