مهشیده یا سرباز دلداده

قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3003 آغاز: صبح شد مهشیده ازخواب برخاست زلفان سیاه ودرهمش را شانه زد روپوشش را بر دوش انداخت، آهسته آهسته خیابان کوچکی را که بانتهای باغ واز آنجا بدامه سبز وخرم؛ انجام: دست در درست یکدیگر نهادند، ایرج آهسته درگوش مهشیده گفت زنده باد عشق، پاینده باد وفاداری خط: نستعلیق، کاتب =ظاهراً مؤلف، تا: 1319ش؛ جلد: مقوا اسلیمی، 38گ، 14سطر، اندازه: 11×16سم [ف مخ: 5-2194]