مؤيد الفضلاء

« بسمله. محامد متوافره و مدایح متکاثره مر دادار توان را که به تألیف چندین حروف معدوده چندین لغات نامحصوره و کلمات غیر محدوده پرداخت ... چنین می‌گوید ... محمدلاد ... اینکتاب مشتمل است از لغات عربی علی قدر ما یحتاج من الصراح و التاج و از لغات فارس و روم و سمرقند و ماوراءالنهر و هند و ترک و جز آن آنچه از لسان الشعراء و آداب الفضلا و دستور الافاضل و زفان گویا و مواید الفواید و شرح مخزن اسرار و طب حقایق الاشیاء مذکور است و آنچه در شرفنامه و قنیة الطالبین و در فرهنگ علمی و علی بنکه پی و فخر قواس و دیگر فرهنگنامه‌ها و نسخه‌های متعارف و متداول مسطور است و از مصطلحات شاعران و حکیمان و منجمان و رمالان و طبیبان و فقیهان و مغنیان و میخوران و سالکان آنچه میان ایشان معروف و مشهور است و آنچه از استادان و اهل لسان مسموع و منقول است و آنچه از ینبوع فکر استنباط نموده و استخراج کرده شاید که این را شامل نامند و ازین که فضلا را بینایی در علم و فضل ازین کتاب حاصل می‌شود باید که این را عین الافاضل خوانند لیکن هر چه این کتاب مؤید فضلا است در حل مشکلات و فتح مغلقات و مقوی شعرا است و در سخندانی و فهم معانی اولی اینست که این را مؤید الفضلا نام دارند و باعث بر تألیف این کتاب آن شد که شرف نامه اگر چه فرهنگ متاخر و جامع است و شرف دارد از فرهنگنامه‌های دیگر با آن به هم تتبع لغت حاجت به فتح دیگر می‌افتد ... »