مونس الاحباب

2. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 862 آغاز: ای لطف تو داده شهریاران را تاج ×× شاهان بنوالت چو گدایان محتاج... تا آنجا که گوید: عرض نیاز بنده کم بضاعت ... عبدالله آنکه چون ... و اینرا «مونس الاحباب» نام نهادم؛ انجام: در اظهار اشتیاق: گر دور فتادم ز وصالت بغرور ×× دارد دلم از یاد تو صد نوع حضور / خاصیت سایه تو دارم که مدام ×× نزدیک توام اگرچه می‌افتم دور 93 رباعی؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10، شاید برای کتابخانه خود سلطان حسین میرزا بایقرا نوشته شده باشد؛ مجدول؛ کاغذ: ترمه، جلد: تیماج مذهب، 12گ (19-30)، 14سطر (5/5×9/5)، اندازه: 9/5×15سم [ف: 2-286]