نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- عبدالرحیم بن محمد علی فیروزکوهی
- تاریخ کتابت:
- 1301ق (1301 هـ.ق)
- محل کتابت:
- تهران
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 43 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 6 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 12/5×20/5سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« اما بعد بدان ای عزیز من که استادان این علم فرموده اند که در عالم هر آوازی که هست داخل موسیقی است مثلا اگر دو سنگ را بر هم زنند آوازی که از آن میان بیرون آید از علم موسیقی باشد »
انجام نسخه
« مه تابی، ترکان، بلبان، طوطک، چکور، رباب، عودچه، ارغنون بربط، سم، طوسی، کنگره سازهای ناقص اند.
رساله مختصری است در موسیقی و شامل پانزده«باب»، در برخی از باب‌ها استشهاد به اشعاری فارسی کرده است، عناوین ابواب: باب 1. اسامی دوازده مقام، 2. بیان دانستن بیست و چهار شعبه، 3. بیان شش آواز، 4. بیان هفده بحر از قول خواجه عبدالقادر مراغه‌ای، 5. در نسبت دوازده مقام، 6. در اینکه هر مقام را از کدام حیوان برداشته‌اند، 7. در منافع مقامات به مردم، 8. بیان آنکه چند بانک است از قول بطلمیوس، 9. بیان آنکه هر اصولی چند ضرب است، 10. در نسبت مقامات به فصول اربعه، 11. در بیان آنکه هر اصولی را چگونه می‌نوازند، 12. بیان کلیات خواجه عبدالقادر مراغه‌ای، 13. در بیان شد، 14. در بیان آنکه در وقت روز و در هر شب چه مقام باید خواند، 15. در آداب سازنده و اهل این فن و حسن سلوک این طایفه »
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 32 • صفحه 537 • ردیف 43
متن فنخا:
43. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 6543/5
آغاز: اما بعد بدان ای عزیز من که استادان این علم فرموده اند که در عالم هر آوازی که هست داخل موسیقی است مثلا اگر دو سنگ را بر هم زنند آوازی که از آن میان بیرون آید از علم موسیقی باشد؛ انجام: مه تابی، ترکان، بلبان، طوطک، چکور، رباب، عودچه، ارغنون بربط، سم، طوسی، کنگره سازهای ناقص اند.
رساله مختصری است در موسیقی و شامل پانزده«باب»، در برخی از باب‌ها استشهاد به اشعاری فارسی کرده است، عناوین ابواب: باب 1. اسامی دوازده مقام، 2. بیان دانستن بیست و چهار شعبه، 3. بیان شش آواز، 4. بیان هفده بحر از قول خواجه عبدالقادر مراغه‌ای، 5. در نسبت دوازده مقام، 6. در اینکه هر مقام را از کدام حیوان برداشته‌اند، 7. در منافع مقامات به مردم، 8. بیان آنکه چند بانک است از قول بطلمیوس، 9. بیان آنکه هر اصولی چند ضرب است، 10. در نسبت مقامات به فصول اربعه، 11. در بیان آنکه هر اصولی را چگونه می‌نوازند، 12. بیان کلیات خواجه عبدالقادر مراغه‌ای، 13. در بیان شد، 14. در بیان آنکه در وقت روز و در هر شب چه مقام باید خواند، 15. در آداب سازنده و اهل این فن و حسن سلوک این طایفه؛ خط: نسخ، کا: عبدالرحیم بن محمد علی فیروزکوهی، تا: 1301ق، جا: تهران؛ 6گ (40پ-45پ)، 15سطر، اندازه: 12/5×20/5سم [ف: 20-117]