المواعظ

11. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14699 آغاز: قال الله تبارک و تعالی فی محکم کتابه الکریم، فنبذناه بالعراء وهو سقیم، علامه مجلسی از ابوحمزه ثمالی روایت نموده که روزی عبدالله بن عمر که پسر عمر بن خطاب باشد، خدمت حضرت سید الساجدین امام زین العابدین علی بن الحسین ارواحنا له الفدا مشرف شد؛ انجام: این پیغمبر که این همه قدر داشت نمی دانم امت سنگ جفا بر پیشانی اش زدند و عبا به گردن مبارکش انداختند، آنقدر سنگ بر بدنش زدند که بی طاقت شد، الا لعنة الله علی الظالمین. مواعظ گوناگونی است که مؤلف، برای تألیف آن از کتاب‌های مختلف تفسیر، اخلاق و حدیث سود جسته است، به نظر می‌رسد نخست مطالبی را جهت سخنرانی در منابر نگاشته، سپس به بازنویسی آن پرداخته است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: حدود قرن13؛ جلد: مشمع، 330گ، 24سطر (10×18)، اندازه: 18×23سم [ف: 37-214]