المواعظ

7. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5853/1 آغاز: بسمله. حمدله. والصلاة و السلام علی خیر خلقه محمد و آله اجمعین، قال شاکر بن غنیمة بن ابی الفضل عن عبدالجبار الهاشمی، قال سمعت؛ انجام: لقیته بغتة، ای فجاءة، و عذره قبل عذره، تمت الله تعالی و حسن توفیقه، الحمدلله کما هو اهله از علی بن حسین. حاوی سه ندبه است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 26 صفر 1160ق؛ کاغذ: ترمه، جلد: میشن، 11گ (1پ-11پ)، 18سطر، اندازه: 12/2×17/9سم [ف: 9-72]