شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/308988
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 11
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 63 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ
- تعداد برگ و سطر:
- 248 برگ • 27 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 14/5×23/5سم
- کاغذ و جلد:
- اصفهانی • تیماج
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« بسمله. و به استعین اللهم انی احمدک حمدا لایقدر حصره و لایحصر قدره و لاینسی ذکره و لایطوی نشره ... و بعد فان الالتفات الى علم اصول الفقه و صرف الهمة الى عرفانه ... من الامور اللازمة و الفروض الواجبة ... و كان شیخنا الاعظم و رئيسنا المعظم ... ابو منصور الحسن بن المطهر قدس الله نفسه و نور رمسه ... و رفع فی الجنان مقامه و مکانه قد صنف ... کتابه المسمى بتهذيب الوصول فانه قد اشتمل على الحاصل من المحصول و احتوى على النهاية من علم الاصول لكنه ... محتاج الناظر فيه الى الشرح و التنبيه احببت ان املى عليه شرحا موضحا لمسائله مقررا لدلائله ... فوضعت هذا الكتاب المسمى بمنية (بتنبيه) اللبيب في شرح التهذيب ... قال المص رحمة الله بعد الخطبة و رتبت هذا الكتاب على مقاصد ... اقول المقاصد جمع مقصد و هو موضع القصد ... »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
پشت برگ اول گویا صفحه آخر مجموعه مکاتیبی است شامل یک نامه بقیه نامه‌ای دیگر، بقیه نامه با نام «خدام محسن الممالک خواجه نظام الدین احمد» خاتمه یافته نامه دیگر چنین آغاز می‌گردد: «شیخ ضیاء الله نوشته شیخ زبان دان ضیاالله دوستدارنده خردمندان ستاینده دانشوران گماشته ایزد منان برداشته حضرت سبحان در حرکات سکنات جسمانی روحانی رضای پروردگار خود منظور داشته ...» در پایان نامه آمده «در غره ربیع سنه 996 از لاهور»
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 32 • صفحه 378 • ردیف 63
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
63. تهران؛ نوربخش؛ شماره نسخه: 766
آغاز: برابر
خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ محشی؛ پشت برگ اول گویا صفحه آخر مجموعه مکاتیبی است شامل یک نامه و بقیه نامه‌ای دیگر، بقیه نامه با نام «خدام محسن الممالک خواجه نظام الدین احمد» خاتمه یافته و نامه دیگر چنین آغاز می‌گردد: «شیخ ضیاء الله نوشته شیخ زبان دان ضیاالله دوستدارنده خردمندان و ستاینده دانشوران و گماشته ایزد منان و برداشته حضرت سبحان در حرکات و سکنات جسمانی و روحانی رضای پروردگار خود منظور داشته ...» و در پایان نامه آمده «در غره ربیع سنه 996 از لاهور»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 248گ، 27سطر، اندازه: 14/5×23/5سم [نشریه: 13-150]