منهج السالکین

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 87 آغاز: بسمله - حمد و ثنا معبودی را جل شانه سزاست که شهر بند ادراک ذاتش از تسخیر سپاه عقول و اوهام مصون و محروس و کمند رسائی اندیشه از کنگره ایوان رفعتش نا امید و مأیوس ... اما بعد بنده احقر ذلیل محمد کاظم بن محمد جعفر بن محمد خلیل غفرالله ذنوبهم بموقف عرض دوستان یکرنگ و موافقان نامخالف آهنگ میرساند که چون بمقتضای الناس علی دین ملوکهم طبایع اکثر مردمان بشنیدن سخنان حق راغب و مجبان و دل امثال این کتب خریدار و طالب میباشند لهذا این بی بضاعت با عدم استطاعت روی نیاز بدرگاه پادشاه ضعیف نواز سوده توفیق انجام این رساله را مسئلت نموده ... امید که منظور نظر ارفع والا و مطبوع طبع اقدس اشرف اعلی فتحعلیشاه قاجار شود ... چون این رساله دلگشا و روضه نشاط افزا ... قاید جنود توفیق اغنیا و ارباب احسان است اگر ارباب خرد بمنهج السالکین خطابش نمایند نامناسب نخواهد بود ... الی آخر؛ انجام: حضرت خداوند بیچون و روشنی بخش دیدهای درون تعالی و تقدیس دیده شعور کافه جاهلان بخود مغرور را بسر حد انصاف بر عیوب ظاهر و باطن خود بینائی داده جمله را بفکر اصلاح حال خود اندازد و جمال احوال جمله مؤمنان و سعادت مآل را بمشاطگی توفیقات خود بهر هفت صفات و حامد خصال آراسته همیشه منظور نظر لطف و عنایت بی نهایت خود سازد. بمحمد و آله الطاهرين. بيت: شكر که این نامه بعنوان رسید ×× پیشتر از عمر بپایان رسید. لله الحمد و المنه بتاريخ يوم الجمعه سابع شهر ذیقعده الحرام من شهور سنه تسع و عشرین و مائتان بعد الف من الهجرة النبويه سالک خانه بیان براهنمائی ملک منان مرحله بیابان بی پایان آن پیموده بسر منزل انجام آن رسید امید از کرم حکیم ذوالمنن و واقف سر وعلن آنکه چون ترکیب این تألیف بتریاق تلخی سخنان حق سرشته شد مذاق خاطر مشکل پسندان روزگار آشنا و ادویه اخبار و آثار مذکوره را بر امزجه قلوب دردمندان سازگار گردانیده . خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد کاظم بن محمد جعفر بن محمد خلیل، تا: 1229ق؛ مجدول، با یک سرلوح و یک کتیبه مذهب؛ مهر: ناصرالدین شاه قاجار؛ کاغذ: ترمه، جلد: چرم مذهب، اندازه: 10/5×17/5سم [ف: 7-416]