منهج الرشاد

2. اصفهان؛ کتابخانه‌های اصفهان؛ شماره نسخه: 16 آغاز: بیسایگی عالم در ظل مرحمتش نشسته، اکسیر إلتفات روح بخشش سنگِ ریزه را چون ملک تسبیح خوان ساخته، و کف در بارش که پنجاب رحمت است آب حیوان را چون اشک حسرت از نظرها انداخته است ... و حباهم أشرف التسلیمات و أكرم الصلوات؛ ما استقرت الأرضون و دارت السموات. أما بعد بر معتکفان جوامع هدایت و ایقان، و سجاده گستران صوامع خلوص إیمان، و مقتبسان مشکوة یقین، و مهتدیان نور عقل مبین؛ پوشیده نماند که چون بتألق أنوار عنایت ربانی، و إرتسام بدایع صور تأییدات سبحانی؛ همواره خاطر قدس مظاهر حقایق ناظر أشرف أرفع أعلیحضرت پادشاه دین پناه گردون بارگاه، سلطان سلاطین هفت إقليم ملجأ خواقین با أورنک و دیهیم ... أبوالظفر شاه سلطان حسین الحسینی الموسوی الصفوی ... درین وقت بنا بر مزید مراحم خسروانه و نشر عنایات شهنشاهانه إشاره فرمودند که ضمیر انوار أضاءت گستر بر ملاحظه تألیفات کمترین غلامان این آستان کیوان نشان، المستهدی من فضل ربه المنان علی قلی بن میرزا علی، چله جانی قربانی پرتو إلتفات افکنده، ازین بشارت وافی سعادت، این بی بضاعت انگشت قبول را مژگان وار بر عین إطاعت نهاده بتألیف این مختصر در أصول عقاید دین پرداخت، و نقل مسائل را با مجملی از أدله و براهین مطمح نظر ساخت ... و این کتاب به «منهج الرشاد» موسوم، و مشتملست بر مقدمه و پنج باب و خاتمه. مقدمه: در بیان معنی أصول دین و تعداد آن. بدانکه دین و ملت و شریعت، عبارت از قاعده و قانون چند است که حق سبحانه و تعالی ...؛ انجام: یا بکن ای لیب چاره کار×× ی ازین کام نیز دست بدار بحمدالله سبحانه این گلدسته ریاحین ریاض تبیان، و روضه أزهار و أنوار نکت هدایت و أیقان که از رحیق تحقیق و ینابیع حجت و برهان؛ پیرایه نضرت و تعطیر یافته بمیامن إقبال بیزوال أبدی الإتصال فیض اشتمال اعلیحضرت شاهی ظل إلهی أبدالله ظلال جلاله علی مفارق الأنام، و ربط أطناب إفضاله بأوتاد الخلود و الدوام صورت انجام و حلیه أستکمال و أتمام یافت. و ذلك فی شهر محرم الحرام من شهور العام الثالث عشر من المائة الثانية بعد الألف من الهجرة العلية البهية، علی مشرفها ألف سلام و تحية. و الحمدلله أولاً و آخراً و صلی الله علی محمد و آله الطاهرين. تم بید راقمه فی شهر رجب 1133. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز(برگ اول نسخه که شاید دارای مطالب تاریخی نیز بودهمفقود شده است)؛ تملک: محمد هاشم موسوی چهارسویی در 20 رمضان 1292ق با مهر: «عبده الراجی محمد هاشم الموسوی»؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 292گ، 21 سطر، اندازه: 18×24سم [فهرست روضاتی: -47]