نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/307913
کتابخانه و مخزن نگهداری: گوهرشاد
شهر و کشور: مشهد
شماره نسخه: 1904/4

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح —
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) ✓
سطور مجدول (جدول‌بندی) —
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

نام کاتب:
بی‌کاتب
تاریخ کتابت:
قرن 11
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 31 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق (چلیپا)
تعداد برگ و سطر:
- • -
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
-
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

« بسمله، لما كان المقصد الاول (كذا) من كتاب المنهاج النجاة اهم و ادق و الطف قد كتبه على هذه الحواشى بخط منحوس ... فانا اقول المقصد الاول للاعتقادات باب التوحيد »

انجام نسخه

« و انما خلقت الجنة لاهل الايمان و خلقت النار لاهل الكفر كذا عن الصادق عليه السلام ... و لم اتلوها بباقى مقاصده (كذا) فى العبادات و الطاعات لكثرة و رودها فى الكتب المبسوطة ... تنها شامل مقصد اول می‌باشد و به گفته کاتب: «ابو تراب کون آبادی به دلیل اهمیت آن و بودن مقصد دوم در سایر کتب مبسوط نیازی به ذکر آن نیست لذا با خط زشت و نازیبای خود آن را در این حواشی نقل نمودم »

مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه

واقف: غیاثی، بهمن 1337 [ف: 5-293]
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 32 • صفحه 282 • ردیف 31
متن فنخا:
31. مشهد؛ گوهرشاد؛ شماره نسخه: 1904/4 آغاز: بسمله، لما كان المقصد الاول (كذا) من كتاب المنهاج النجاة اهم و ادق و الطف قد كتبه على هذه الحواشى بخط منحوس ... فانا اقول المقصد الاول للاعتقادات باب التوحيد؛ انجام: و انما خلقت الجنة لاهل الايمان و خلقت النار لاهل الكفر كذا عن الصادق عليه السلام ... و لم اتلوها بباقى مقاصده (كذا) فى العبادات و الطاعات لكثرة و رودها فى الكتب المبسوطة ... تنها شامل مقصد اول می‌باشد و به گفته کاتب: «ابو تراب کون آبادی به دلیل اهمیت آن و بودن مقصد دوم در سایر کتب مبسوط نیازی به ذکر آن نیست لذا با خط زشت و نازیبای خود آن را در این حواشی نقل نمودم»؛ خط: نستعلیق چلیپا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ محشی؛ واقف: غیاثی، بهمن 1337 [ف: 5-293]