منطق الطیر

116. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 22/185 آغاز: میل اگر بودی درآن دو مقتدا ×× هر دو گردندی پسر را پیشواحکایت: چون عمر پیش اویس آمد به جوش ××گفت افکندم خلافت را زدوش؛ انجام: دوست می‌دارد دل پر درد او×× اشکهای سرخ و رنگ زرد او / سازدش غم قامت مانند تیر ×× روی چون گل سازدش همچون زریر خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 16ربیع الثانی1303ق؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: مقوا، 162گ، 15سطر، اندازه: 16×18سم [ف: 8-4634]