منطق (منظوم)

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1420/2 آغاز: المنظومة فی علم المنطق. علم منطق بحث الفاظ است لیکن بالتبع×× عمده مدلولش معرف نیز و حجت بی گمان؛ انجام: جدلی باشد مؤلف از مسلم وز شهیر ×× پس خطابی جمله مقبولات و مظنونات ازان / بعد از ان شعری مؤلف از مخیلها بود ×× سفسطی هم زانچه و همی مشبه تو بدان جز منظومه فارسی منطق است که در هامش همان چاپ دیده می‌شود؛ خط: نستعلیق، کا: عبدالمحمد بن علی محمد، تا: قرن 13؛ محشی؛ جلد: تیماج، 4گ (41پ 44ر) [ف: 8-91]