منطق

19. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1774-عکسی آغاز: حمدله. صلات. و بعد، این مختصری ست در مسایل منطقیه، مرتبه است بر یک مقدمه و دو مقاله و یک خاتمه. مقدمه در بیان حاجت به سوی منطق است و تعریف و فایده و موضوع این علم. و در آن چند فصل است. فصل. هر صورتی که در قوه مدرکه انسانی حاصل شود آن را علم گویند، چنانکه گفته اند العلم هو الصورة الخاصة من؛ انجام: و جنس را از فصل، و هکذا تا آنکه حد آن را معین کند. هذا آخر ما اردنا ايراده مما علمناه من مطالب القوم فى هذا الفن لدى التعليم وفقنا الله لتمييز السقيم من صحاحها و الحق من باطلها و قد فرغت من ذلك يوم الخميس من شهر شوال 1308 در دیباچه و پایانه که این یکی تاریخ 1308ق/1-1890م را دارد، نام کتاب و نگارنده نیامده است. در یک «مقدمه» و دو «مقاله» و یک «خاتمه» و «فصل»هایی: مقدمه در بیان حاجت به منطق و تعریف و فایده آن، در چند «فصل» بی شماره، مقالهاولی در تصورات، در چند «فصل» بی‌شماره، فصل بدانکه منطقی را بالذات احتیاج به الفاظ نیست؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: حدود1308ق، که می‌تواند تاریخ نگارش نیز باشد؛ با خط‌خوردگی‌ها و ترمیم‌هایی در کناره که گویا نسخه به خامه نگارنده است؛ 72ص، 13سطر (12/5×21)، اندازه: 21×30سم [عکسی ف: 1-382]