المنصص فی شرح الملخص

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 856 ط آغاز: (امور عامه): قال الامام ... الكتاب الاول فى الامور العامه و مايجرى مجراها ... اقول المراد بالامور الامور التى ... آغاز (بخش دوم حکمت): الكتاب الثانى فى احكام الجواهر و الاعراض ... قال الاول فى تحقيق ما هذه الجوهر و العرض ... اقول الموجود اما ان يكون فى شى اولا يكون؛ انجام: (امور عامه): كان الحدوث الزمانى بالضرورة مسبوقا بالزمان فهذا ما نقوله فى هذا الباب و هو آخر الامور العامه و به نختمها و الحمدلله ... انجام (بخش دوم حکمت): قال ... وليكن هذا اخر ... فى هذه المسئلة و به تم جميع كتاب (زیر وصالی رفته) ايضا هذا آخر ما قصدنا ايراده فى هذا الكتاب اذ قد وفينا بما وعدناه شرحنا جميع الكتاب باوضح (زیر وصالی) الفراغ منه يوم الاثنين، الثامن و العشرين من شهر المبارك شعبان سنه احدى و سبعين و ستمائه ... محمد و آله الطاهرين خط: تعلیق، کا: علی بن قاسم طبری، تا: 696ق؛ از جمله یادداشتهای آن صفحه عبارت ذیل است که گویا از مرحوم محدث نوری باشد: «هذا الكتاب عزيز الوجود كثير الفائده قليل النسخه و كان لطلابه كنزا و جدوه ليغتنموه»، محشی به نقل از شرح مؤلف، با گواهی بلوغ مقابله؛ در پایان این یادداشت: «انتهت مقابله هذا الكتاب من اول المجلد الثانى و هو البحث فى الامور العامة الى هيهنا. بنسخة مقابله بنسخة المصنف مقروة عليه حرفا فحرفا فصح الا مازل عن النظر او اهمله الفكر و ذل فى التاريخ المذكور الهجرى ببغداد»؛ تملک: مرتضی بن روح الامین مختاری حسینی مورخ 1131، محمد رضا بن محمد صفی حسینی کاشانی مورخ 1181، محمد رضا حسینی با مهر: «المتوكل على الله الغنى محمد رضا الحسينی»؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 864گ، 33سطر، اندازه: 18/5×27سم [ف: 2/24-47]