منشآت طبعی کرمانی

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8853/52 آغاز: طبعی کرمانی به یکی از اطبا نوشته، حکیمی که به دستور عقل و قانون ادراک سبابه نبض گیرش؛ انجام: در کام کشیده می‌سوزم و دم بر نمی‌آورم. رمز عشق از من که قانون و قایمم بشنوزان که از چنگ ملامت خورده ان مضرابها. خط: نستعلیق، کا: جعفر بن محمد بدیع، تا: 1109ق، جا: مشهد رضوی؛ جلد: تیماج، 1گ (193ر-193پ) [ف: 29/1-139]