منشآت

297. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 7051-36/51 آغاز: الا ای غمت مایه شادمانی ×× دلم را ز درد توصد ... / چودانی همه نکتهای نهانی ×× ندانم چرا اینقدر می‌ندانی؛ انجام: توفیق کشمیری: بروز حشر الهی چو نامه عملم××کنند باز که آن روز بازخواه من است / بکن مقابله آنرا بسرنوشت ازل ×× اگر زیاد وکمی باشد آن گناه من است جنگی است به نظم ونثر فارسی، شامل منشآت واشعار فارسی یکی از ادبای قرن 12 هجری ازجمله: شوقیه، رقعه به نام خازن، درباره عذرنیامدن به سبب بارش برف وباران، رقعه‌ای درصفات تقویم، نامه اشرف، رقعه به عبدالرحیم و مقیم کاشی وتمرخان، درسفارش شمع سازی، درخصوص استعذار واظهار بیگانگی، درخصوص تهیه رفتن سفر هند، دروصف دوستی که حکیم است؛ خط: نستعلیق شکسته زیبا، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول مذهب؛ جلد: تیماج، 30گ، اندازه: 16×27سم [ف: 8-4614]