منشآت

267. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 2649-14/99 آغاز: بسمله حمد سخن آفرینی که دلهای صاف باطنرا روضة الصفا گردانیده ودرمشام قدسی ظیان نفحات الانس دمیده؛ انجام: اعجاز ایضاً دانه غله که پیش ازین برابر زر می کشیدند ودر طلب آن خون دیده می‌چکانیدند ونمی یافتند در این ایام تودهای حبوب دربازار ... مرغ را درهوا دانه داده است تمت قطعه‌های ادبی است که مؤلف از آثار ادیبان مشهور متقدم ومتأخر ومعاصر انتخاب نموده ودر 147 فصل تدوین و درج نموده است این قطعات اغلب دروصف اشیاء وجانداران ومیوه‌ها است وعنوان بخشهای آن «صفت، صفت» است، برخی از عنوان‌ها چنین است: مناجات، صفت روز، تهنیت نوروز، صفت هلال هفت عید فطر، تهنیت عید قربان، صفت هجوم روز عید، صفت هیولی کیفیت سوختن هیولی، صفت شب مهتاب، صفت چراغان، دود چراغان، چراغان روی اسب و ... مؤلف درپایان مقدمه نثر خود درباره کتابش می‌گوید: «در گنج خیالم بهره ناقابلان ×× این طلسم تازه را بر نام قابل بسته‌ام»؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1293ق، جا: لاهور؛ مجدول مذهب، با سرلوح؛ جلد: گالینگور، 96گ، 11 سطر، اندازه: 12×22سم [ف: 8-4629]