منشآت

219. رشت؛ جمعیت نشر فرهنگ؛ شماره نسخه: 161م املشی در ص 1 چنین یادداشت کرده است: چون قراءت ارقام سر خط نامه ورق 37 مشکل است ازین جهت به فارسی مصطلح در اینجا نوشته می‌شود: نقد و جنس که در مدت یک سال به معلم برسد: نقد پنج قران تبریزی به علاوه ملبوسات و مطعومات و مشروبات، ملبوسات: دیبا بوته دار، قبا، قبه (؟)، پیراهن و تنبان، قبا و ارخالق، کلاه، کفش، چاقشور، شال، عرق چین، قدک، مرکب، سنجرف، مطعومات: برنج، شلتوک، روغن، آب غوره، قار غورد، تنباکوی مجاری، تنباکوی سفری، تنباکو، گوسفند، بره، گاو ماده، پیه سوز، هیمه، پیه گداخته، ذغال، شکر مازندرانی، پنبه محلوج، قهوه، حنا، نی شکر، دوشاب، گردو، پیاز، شیرینی آلات، فاز، اردک، مرغ، تخم مرغ، ... زیره کرمانی، فلفل، هل، نمک؛ خط: شکسته خوش، کا: محمد حسین بن محمد مومن مازندرانی، تا: ربیع الاول 1206ق؛ جلد: چرمی، 87گ، 8 سطر (6×12)، اندازه: 10/5×17سم [رشت و همدان: ف: -1178]