منشآت

196. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 15846 آغاز: بسمله، از آنجا که علمای اعلام دارالعلم جبروت دیباچه رساله جهانداری را؛ انجام: نصیب من همی غمخوردن آمد نشاید خوردن الا رزق مقسوم مجموعه‌ای است از مراسلات، مکاتبات و فرمانها با عناوین: به یکی از احبا، در طلب اسب سواری، جواب مراسله به اشخاص محترم، مراسله به میرزا کوچک شیرازی خوش نویس، به یکی از مجتهدین و ارباب فضل و زهد، رقم متصد دیگری میرزا ابراهیم مستوفی، فرمان تدریس عالیجناب قدس القاب ملاعبدالله، فرمان میرابی رودخانه زاینده رود، رقم منشیگری دارالسلطنه اصفهان باسم میرزا علی، فرمان در باب باز شکاری، به دوستان از شداید آلام دوری، به یکی از فضلای عصر، در استماع وقوع حادثه جناب علامی وحید الزمانی طاب ثراه نوشته شده، جواب مراسله و تهنیت عیش عروسی، مراسله بطریق طعن و ملالت و مراسله در خصوص کتاب لیلی و مجنون؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: ساغری، 36گ (93پ-128پ)، 15سطر (7×15)، اندازه: 13×21سم [رایانه]