منشآت

137. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1066/4 آغاز: رسایی معانیش آستین الفاظ دیباچه ها و نامه هایی است، که برای آموزش عملی نامه‌نگاری گرد آمده است و این بخش مانده بخشبندی نشده می‌باشد، جز اینکه پیداست که از یک متن ارزشمند برگرفته شده است، ولی به شیوه اینگونه مجموعه‌ها نام کسان بگونه «فلان» آمده و تاریخ‌ها آورده نشده است، دیباچه وقف نامه، دیباچه نکاحنامه، رقعه‌ها، عریضه‌هاست، به نثر آمیخته به نظم، برای نشانی: «دیباچه نکاح نامچه. لوایح حمد و ثنایی که گلون نه چهره عروسان اقبال اقوال شود، و روایح شکر و سپاس، که غالیه طره شاهدان اعمال کرده حضرت مؤلف القلوبی را جلت عظمته، که جواهر افراد انسانی را به رشته تولد و تناسل انتظام بخشید ...»(گ 183ر-185 مجموعه)؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: 1110ق؛ افتادگی: آغازوانجام؛ مجدول؛ اهدایی: دکتر علینقی منزوی؛ 26گ (171ر-196پ) [ف: 2-246]