منشآت

69. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1070/9 منشآتی است بیشتر از کسان ناشناخته و برخی شناخته، از آن میان: 1. نامه در قالب قصیده از میرزا ملک مشرقی، هنگامی که میرزا طالبخان اعتمادالدوله ایران پسر حاتم بیگ اعتماد الدوله سابق به او بی لطفی کرده بود، 2. نامه شهزاده داراشکوه به پیر خود، رقعه نصیرای همدانی به عبدالحسین منشی الممالک شاه عباس صفوی در طلب اسطرلاب، 3. استخراجی که میرزا محمد بن جلال حسینی از روی جفر جامع به فرموده استاد المدققین امیر غیاث الدین منصور شیرازی کرده، 4. خطبه قباله نکاح، 5. کتابه عمارت سلطان حسین میرزا بایقرا، 6. اجازت طبابت به یکی از پزشکان ختلان، 7. خاتمه کتابی که امیر علیشیر بر یکی از مصنفات علمای وقت نوشته، 8 نشان سرفرازی قنبرعلی سرتراش، که در حضور شاه (مشترک 905/5 «نشان بایقرا»)، در جشنی در باغ زاغان هرات، بر سایر همکاران پیش گرفته است که از اول شام دوشنبه تا زوال پیشین روز دیگر، بی آنکه از وصف معرکه رویگرداند، در حضور ممیزان یکهزار و سیصد سر را بتراشیده است، 9. شجرة سیادت که به اشارت سادات مشهد مقدس. جهت مولانا معزالدین شیخ حسین، 10. منشور انتظام مهام مزار امامزاده «سلطان عنب» در قصبه «ساوی» کرمان به یکی از فرزندان امیر سید حمزه موسوی، 11. منشور موذنی درویش نورالله در روضه مقدسه «سه امام»، 12. نامه به شرفای مکه (گویا از حسین میرزا بایقرا)، 13. نامه از سلطان ابوسعید گورکان به اوزن حسن ترکمان، 14. نامه به میرزا حسن بیگ در استطلاب خواجه طاووس، 15. نامه از حسین میرزا بایقرا به والی دهلی، 16. نامه به اشارت «کچوک میرزا»، 17. نشان سلطان ابوسعید میرزا در باب تحقیق مذاهب متوطنان مشهد، که به معزالدین حسن نوشته، در این نامه تعقیب ملحدان را خواسته است، 18. نشان شهر هرات به نام قطب الدین لاری خوافی، 19. نشان سلطان حسین میرزا جهت تدریس «مدرسه سلطانم» به نام امیر سید جمال الدین عطاءالله حقی، 20. نشان از همو به قاسم نوربخش هنگام عزیمت آن حضرت، 21. نشان راه حجاز (دستگاه، پرده) به میر سید غیاث الدین مشهدی، 22. نیز نشان راه حجاز به شیخ الاسلامی خواجه تقی الدین احمد جامی، 23. نشان راه کعبه به استاد کمال عودی، 24. فرمان منع ریش‌تراشی (مشترک 905/5) از خاقان سعید سلطان میرزا، 25. منشآت نصیرای همدانی، 26. منشآت از «صایب الانامی» (مشترک 742/5)، 27. منشآتی کوتاه در تعریف علم و مذمت جهل، 27. مدح وحدت، فنا، مذمت قناعت، شاب و جوانی، پیری، بیماری، فراق، غربت، سفر، زراعت، عمارت، حمام، کدخدایی، ولد، مدح سماع و الحان، نرگس، شجاعت، بهار، مذمت کل، 28. خاندان صوفیان و زندگی نامه گروهی از ایشان، 29. رقعه منظومی که میرزا جهانشاه ترکمان برای پسر خود فرستاده است، هنگامی که او بر پدر خود شوریده، و بغداد را گشوده بود. آغاز: «ای پسر ارچه به شهی در خوری. با پدر خویش مکن همسری»، و جواب او نیز به نظم، 30. نامه سلطان اویس از بغداد به شاه شجاع بن محمد مظفر، و پاسخ آن، 31. دیباچه اکبرنامه، 32. عهدنامه‌کامران میرزا با همایون پادشاه، 33. صلح نامه در جواب عهدنامه پیشین، 34. دیباچه شاهنشاه نامه، از محمد شفیع یزدی، 35. چندنامه از طغرای مشهدی، 36. عبرتنامه، مقیم کاشانی؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 11، پیش از مرگ صایب 1081ق؛ هنری؛ اهدایی: دکتر علینقی منزوی؛ 87گ (51ر-137ر) [ف: 2-246]