منشآت

57. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6543 منشآت دیوانی و درباری مغولی و ناصری. نخستین عنوان آن «در شرایط عهدنامه و عبارات آن به پادشاهان» تا می‌رسد به «خاتمه سیوم اکبرنامه». در آن نامه‌های: میرزا علی منشی به خواجه افضل از زبان تکان خان، عبدالخالق منشی به مولانا نصرالله نامی، معین الدین منصور شیرازی به نورالدهر حاکم لار، مولانا روح الله به شیخ محمد نامی و به جمالا حسینا، مولانا قاری به نواب میرزای عالمیان، روح الله به امیر غیاث الدین شریف، علی خان بیگ اوحدی به یکی از علماء، انشاء عبدالواسع منشی، نامه قوام الدین به دوستی و انشاء دیگر او، نامه‌های مولانا میر گیلانی به میر محمد جعفر و میر نصرالله، نامه به میر عزیز الله نظری، از جانب ابراهیم خان حاکم شیراز به شاه نعمة الله، نامه به میر شریف رازی، از زبان ملا غیاث الدین مذهب به شاه طاهر، نامه اسماعیل بیگ منشی به نواب میرزا محمدشفیع، نامه قاضی‌زاده کرهرودی به نواب عالمیان، نامه میرزا ابراهیم همدانی به شیخ بهائی به مستوفی ایشان میرزا جانی، در خرابی محصولات، در طلب حمام، در فصل گل نویسند، به نواب خان خانان، اختتار منتخب مکتوبات شیخ شرف الدین منیری، خطبه بیاضی، دیباچه بیاض، عنوان بیاض، دیباچه بیاض معاملات، بر ظهر کیمیا نوشته‌اند، اختتام انتخاب تحفة العراقین خاقانی، اختتام منتخب دیوان خاقانی و انوری، در باب قضاة نویسند، نشان کلانتری، نامه شاه عباس به عبدالله خان اوزبک، در صفت بیماری، رقعه در جواب، خاتمه سیوم اکبر نامه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ مجدول؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: پارچه، 75گ، 20 سطر (11×19)، اندازه: 16×23سم [ف: 16-292]