منشآت

14. تهران؛ ادبیات؛ شماره نسخه: 95-د آغاز: باید که خود را از برای حق خواهد نه حق از برای خود انشاء الله بتایید الهی، و توفیق ربانی، موید و مفق گردد و السلام عنوان: و من منشآت الغریبه سلام الله علیه رایت سلطان عشق جزیر در مصطبه خرابه دل خراباتروان بلا کش سرمست نزنند و نوبت دولت شهنشاهی جزیر بام ویران آزاد دوران قلندر معشوق پرست نگوبند؛ انجام: چون این شنیده شد درجان نیزجای گرفته مصراع: در دل و جان خانه کردی عقبیت ×× هر دو را دیوانه کردی عاقبتوالحمد لله علی ذلک السلام نامه‌ای است عرفانی به درویشان و عارفان و سالکان و حیوان و پریدان و عزیزان و به خواجه صاین الدین علی ترکه و سید بهاء الدین حیدرو قطب الدین حیدر و شمس الدین و شیخ یوسف اردبیلی و امیر علی خواردی حاکم فیروز کوه و یکی از آنها تاریخ 3 شعبان 830 و یکی بدین عنوان است: «نامه بیکی از محبان ... از شهر مبارکه قم» مورخ 14 صفر 831؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 9 و 10؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: تیماج، 51 گ، 15 سطر (6×11)، اندازه: 10×15سم [ف: 1-499]