منشآت

5. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 6710/34 دو نامه است از امام جمال الدین ابو محمد عبدالله بن یوسف بن هشام انصاری به قاضی المسلمین کمال الدین ابو الفضل محمد بن احمد نویری عقیلی و پاسخ او به عربی، سپس جواب کتابت خان احمد در وقت گریز به جانب روم که قاضی زاده نوشته، نامه علماء ماوراء النهر و پاسخ محمد مشکک، کتابت قاضی میر حسین به دوانی، انشاء قاضی زاده کهرودی، نامه میرک به برادر خود، نامه حکیم رشدی به میرزا ابراهیم همدانی در تعزیت ملا محمد علی سالک و چند نامه دیگر کوتاه و پاسخ دوانی از قاضی میر حسین، نیز نامه همو به دوانی و به قاضی صفی الدین عیسی (دوتا) و شیخ امام الدین علی و شکوه او از فاضلی، نامه او به همان قاضی صفی الدین و به جامی و به میر عبدالوهاب و باز به همان قاضی صفی الدین عیسی، دو نامه ملا صدرا به میر محمد باقر داماد، جز نامه ای است که در راهنمای کتاب س 5، ش 8 و 9، ص 757 چاپ شده و این دو در فرهنگ ایران زمین (س 13) از روی همین نسخه نشر شده و دومی آن ناقص است و کامل آن در مجموعه Or. 2852 موزه بریتانیا هست که چند سطری افزوده دارد؛ خط: نستعلیق ریز، کا: رضوی، نصیر الدین محمد، تا: قرن 11؛ کاغذ: سپاهانی، 8گ (92-99ر)، 42 سطر (13×23)، اندازه: 20×31سم [ف: 16-340]