منشآت

11. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11534/6 آغاز: حمد بیحد و ثنای بیعدد حکیمی را سزد و قادری را شاید که بحکمت بالغه و قدرت شامله؛ انجام: و این کلمات بر سبیل حجت قلمی گردید فی شهر ... سنة ... در صورت حساب سیاق از مرثیه آحاد. منشآتی است برای مقامات مملکتی و طبقات و اصناف مختلف که به صورت عریضه طرح و الگو قرار داده شده است و کسی که آنها را جمع آوری نموده غیر از پدید آورنده منشات است، زیرا در مقدمه کتاب آنها را به محمد طاهر نسبت داده، سپس از فوت او در سال (1126ق) و مدفن او در حضرت عبد العظیم (ری) خبر داده است: «و حبذا چنین بیان زیبا که نتایج افکار منشآتش خاصه خلاصه مقاله‌های زمان وافصح دوران، رأس و رئیس منشیان مرشد محمد طاهر، بردالله مضجعه و جعل الجنةمسکنه، از جمله فصحای زمان و ارباب عرفان و وحید زمان خود بود، عمر شریفش هفتاد و پنج ارتحالش از دار فانی، در یوم جمعه شهر شعبان المعظم سنه (1126) از دار فانی بسرای ... مدفن شریفش در آستان امام واجب التعظیم شاه عبدالعظیم». بنا بر قراین یاد شده، گمان می‌رود که او «محمد طاهر» معروف به «وحید قزوینی» باشد. و الله تعالی اعلم؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مطالب نسخه بدون نقطه کتابت شده؛ 24گ (114-137)، 8سطر، اندازه: 6/5×10/5سم [ف: 29-200]