منشآت

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8122/1 آغاز: بسمله - سرنوشت خامه عنبرین شمامه که در جویبار چشمه حیوان نشو و نما یافته نیایش یگانه ایست که نقوش کاینات رشحه قلم اختراع اوست و خط و خال روی نامه که صفحه زرینش از گل خورشید رنگ افروزش پذیرفته حروف ستایش فرزانه ایست که طراز نگارستان هستی طوطیه ابداع اوست؛ انجام: و اولاد امجادش یعنی آینه اسرار ارض و سما که هر یک آفتاب عالمتاب سروری و ماه فلک نیکو اختری هذا صلوات الله علیهم اجمعین. اما بعد، قلیل البضاعت و عدیم الاستطاعت امان الله مخاطب بخانزادخان فیروز جنگ ... دولت محرومیت خاص و اعلی مراتب اختصاص یافته پادشاه جهان پناه کیوان جاه ملایک سپاه صاحب تخت صاحبقرانی رفعت افزای تخت گورکانی، از آن دادش جهانگیری جهاندار ×× که بر اهل جهانش دید غمخوار / نسب داری که از شاهان عالم ×× رساند پادشاهی تا بآدم / شهنشاها شهنشاهی عطا کن ×× سپه داری سپه با او وفا کن بالخير. [رقم: ] تمت الكتاب مستطاب خانزاد خان بعنایت ملک الوهاب بفرمایش عالیحضرت معالی منقبت سلالة النجباء الكرام عضادة الاصفياء العظام سمو المكان خانصاحب فیض بخش و فیضرسان فیاض زمان میر علی خان. الهی در جهان باشد باقبال ×× جوان بخت و جوان دولت جوان سالسیزدهم ماه جمیدالاول سنه 1218 بروز مبارک پنج‌شنبه از دست بنده درگاه بخیر و سعادت شد. الهی شمع مقصودم بیفروز ×× منور کن شبم چون صبح نوروز خط: شکسته نستعلیق هندی، بی‌کا، تا: پنج‌شنبه 13 جمادی الاول 1218ق، به دستور میر علی خان؛ دارای رکابه، مجدول؛ جلد: تیماج مذهب، 12سطر، اندازه: 10/5×17/3سم [ف: 27/1-229]