منشآت

12. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13601/11 آغاز: چگویم از صفای اصفهان و نزهت این جنت بنیان که اگر ... این نگارخانه چینی را دیدی؛ انجام: که تعجیل او باعث کوتاهی سخن شد حق تعالی ناصر و نصیر باد منشآتی است از نصیرا همدانی، شامل انشائی در تعریف اصفهان، بیاض نورس موسوم به رشیدا، دیباچه‌ای که بر مکاتیب قطب السالکین جهرمی نگاشته با این آغاز: «مبدعی که سبعه معلقات ...»، دیباجه بیاض، مکتوبی که به میر معین وزیر اصفهان نوشته است، مکتوبی که به مظفر حسینی کاشی نوشته، مکتوبی که در طلب اسطرلاب نوشته، 2 مکتوب به محمد حسین حلبی، دیباجه کلیات، مکتوبی که به میرزا محمد هادی بن آقا رضا زابلی نوشته و چند انشای کوتاه دیگر؛ خط: نستعلیق، کا: مسیحا فدشکوئی، محمد مسیح بن اسماعیل، تا: اواخر قرن 11 یا اوایل قرن 12 ق؛ مصحح؛ 6گ (108-113)، 26سطرمورب، اندازه: 13×22سم [ف: 34-451]