منشآت

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 99 آغاز: سپاس بیقیاس و ستای بی آلایش پادشاهی را زیبد که به ترتیب قدرت کامله و برتبت خلعت شامله خاک غمناک سرای عدم را بازهار کلهر بهارستان وجود نگارستان ساخت ... الی آخر؛ انجام: ایلدرم بایزید بمطلوب خود نوشته بودند بر سینه پر سوز عاشقان مشتاق و بحق شعله آتش شوق سرگشتگان بادیه بیجای فراق که این مخلص از ملامت دور و محب مهجور چنان آرزومند است بوصال آن مطلع الانوار فضل و کمال که شمه ای از آن بزبان قلم تحریر و برقم این نظم اختصار می‌نمود. عمریست که در آرزوی خدمت تو جان میدهم توزین سخن بیخبری. عناوین مطالبی که در رساله مورد بحث نگاشته شده است چنین می‌باشد: حمد و ثنای یزدان، در باب امارت قوشخانه، نامه به خواجه عطاءالله، نامه پادشاه مرحوم سلطان حسن میرزا به جناب حسن بیک نوشته بودند، مولانا جامی تعریف بهارستان نوشته بودند، به مولانا عبدالحی منشی نوشته بودند، ایلدرم بایزید به مطاوب خود نوشته بودند، عناوین مذکور با انشائی مقید و مصنوع و مختصر مرقوم است؛ خط: شکسته ممتاز، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، مذهب، با سرلوح؛ تملک: محمد صادق به سال 1152، محمد حسین شاملو در سال 1292، نظام الملک در سال 1273؛ مهر: محمد صادق؛ کاغذ: خانبالغ، جلد: تیماج مذهب، 38ص، 5 سطر چلیپایی، اندازه: 15/5×23سم [ف: 7-293]