مناقب

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3086/2-ف آغاز: غلام شاه مردان شو چو مردی ×× به شرط آنکه از وی بر نگردی /کمینه چاکر اولاد حیدر ×× که نزد عقل چون چشند بر سر/ بر مومن گرامی تر ز جان اند×× که پیش اهل جان اند /کسی با خاندان ظلمی اگر کرد ×× سزد مهر وی از خاطر بدر کرد / اگر نبود کسی با خاندان دوست ×× به معنی دوستی با او نه نیکوست / مرا این نکته گفتن فرض عین است ×× که دوزخ جای اعدای حسین است.تمت النسخة المباركه الموسومة بتاريخ الاولاد للحضرة المصطفوى عليه من الصلوات افضلها و من التحيات اكملها باشارة للحضرة المخدومی الاعظمی افتخار الامراء و الحکام بین الانام جلال الحق و الدنيا و الدین سلطان بایزید خلدالله تعالى ایام معدلته و شوکته، حرره بنده درگاه بی اشتباه توران شاه بن احمد بن توران شاه الشامی تحریرا فی عشرین ذی القعدة سنة تسع عشرة و ثمان مائة بمقام دارالسلطنة هرات.پس این بخش باید دنباله منظومه ای باشد بنام تاریخ الاولاد للحضرة المصطفوی که نسخه آن را به دستور سلطان بایزید، توران شاه شامی نوشته استنسخه اصل: ملی تبریز ش 3626؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 20 ذیقعده 819ق، جا: هرات [فیلمها ف: 2-71]